Przejdź do treści

Szukaj na stronie

Proceente przed „Dziennikiem 2010”: inspiracja „Dziennikiem 1954” Tyrmanda

Z okazji premiery Epki Proceente - Dziennik 2010, która ukaże się pod patronatem RespectHH.pl, mamy dla naszych czytelników tuż przed premierą krążka ekskluzywny i jedyny w swoim rodzaju wywiad dotyczący tej produkcji oraz bieżących wydarzeń w Aloha Entertainment* i na…

Redakcja · 29 listopada 2011 · 9 min czytania

Z okazji premiery Epki Proceente – Dziennik 2010, która ukaże się pod patronatem RespectHH.pl, mamy dla naszych czytelników tuż przed premierą krążka ekskluzywny i jedyny w swoim rodzaju wywiad dotyczący tej produkcji oraz bieżących wydarzeń w Aloha Entertainment* i na Świecie.

Wróćmy do roku 2009 i premiery Twojego drugiego solowego materiału „Galimatias”. Od premiery minęło już kilka miesięcy powiedz jak płyta została przyjęta w środowisku? Jak wygląda sprzedaż i dystrybucja albumu? Czy można gdzieś jeszcze nabyć Twój ostatni krążek? Czy jest pobyt na polskie rap płyty patrząc z perspektywy „Galimatiasu”? Czy sam jako Artysta jesteś zadowolony z poprzedniego albumu?

Proceente:Trudno mi jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ ludzie różnie reagowali na „Galimatias”. Spadła na mnie masa propsów, zarówno od słuchaczy oraz moich bliskich, jak i od ludzi z branży muzycznej, także artystów, których twórczość szanuję i tym bardziej cieszę się, że doceniają to co robię. Z drugiej strony płyta nie odniosła komercyjnego sukcesu, nie sprzedała się w niesamowitym nakładzie, patrząc marketingowo zaginęła trochę w gąszczu jesiennych premier i konfliktów Zadaję sobie sprawę, że dla przypadkowych odbiorców „Galimatias” może być zbyt wymagający. To nie jest płyta dla szczawików, której słucha się szybko, łatwo i przyjemnie. Wymaga skupienia i pewnej wrażliwości. Ale niczego nie żałuję. Świadomie stawiam na rozwój, podążam indywidualną ścieżką i wciąż owocuje to nowymi możliwościami.

Odnosząc się do drugiej części Twojego pytania, jako autor płyty jestem z niej w pełni zadowolony. Z perspektywy kilku miesięcy, które minęły od premiery uważam tę produkcję za najbardziej ponadczasową w moim dorobku. Brzmienie płyty wciąż bardzo mi się podoba, z przyjemnością słucham zwrotek i bitów, jaram się występami gości. Jedyne co bym zmienił to po premierze płyty zabrałbym szybciej acapelle od Noona, zanim skasował je z twardego dysku. Dlatego remixów nie będzie.

W pierwszym pytaniu zapytałem Cie o poprzedni krążek dlatego, że jak sam mówisz „Dziennik 2010” jest kontynuacją poprzedniej produkcji dlaczego?

Proceente:„Dziennik 2010” faktycznie uważam za kontynuację „Galimatiasu”, jest to coś w rodzaju epilogu wzbogaconego o dodatkowe przypisy. Znajdziecie sporo nawiązań do konkretnych sytuacji, o których nawinąłem na „Galimatiasie”, „Dziennik 2010” jest swego rodzaju komentarzem do tego, co zdarzyło po premierze ostatniej płyty. Pewna kontynuacja zauważalna jest też w kontekście warstwy muzycznej, którą ogarnął w całości Zjawin. Zależało nam, żeby brzmienie materiału było surowe i progresywne. Myślę, że z pomocą L Pro osiągnęliśmy zamierzony efekt. „Dziennik 2010” to strumień świadomości, zrezygnowaliśmy z barokowego przepychu, skitów i innych głupot. Innymi słowy, użyliśmy środków artystycznych, nawiązujących do tych, jakimi posługiwał się Tyrmand pisząc „Dziennik 1954”. Kończąc myśl, wszystkim słuchaczom którym podobała się płyta „Galimatias”, również nowy materiał powinien przypaść do gustu. Z zadowoleniem mogę powiedzieć, że zamknąłem kolejny rozdział w swojej twórczości.

„Dziennik 2010” jest inspirowany książką, powiedz jaką, chciałbym poprzez to pytanie zachęcić naszych czytelników do czytania? Powiedz dlaczego akurat na podstawie tego dzieła powstała płyta?

Proceente: Staram się nagrywać kawałki, które działają na wyobraźnię odbiorcy. Dobrą muzykę i dobrą literaturę łączy to, że przywołują na myśl obrazy, słuchasz kawałka i stają ci przed oczami konkretne sytuacje, czytasz książkę i widzisz miejsca oraz ludzi. Dlatego mocno zajarałem się „Złym”, pierwszą książką Lopolda Tyrmanda, którą przeczytałem. Polecam też wersję dźwiękową, gdzie w rolę narratora wciela się mistrzowsko Marek Kondrat. „Dziennik 1954” to nieco inna opcja, nie jest fabularną fikcją, lecz czymś w rodzaju autorskiego reportażu na temat życia artysty w komunistycznej Polsce. Tyrmand nie miał hajsu, żył z dnia na dzień, ale nie poddawał się ogłupiającej propagandzie i cenzurze. Robił swoje, bardziej od popularności i materialnego sukcesu cenił twórczą wolność i ludzką wiarygodność. Leopold Tyrmand miał wykształcenie w dziedzinie architektury, dlatego w swoich książkach w zajebisty sposób opisuje warszawskie miejscówki. Moją zajawkę na „Dziennik 1954” dobrze oddaje nawijka Pezeta w kawałku „Szósty zmysł”. Czasy się zmieniły, chodzimy w innych ciuchach, pijemy inne alkohole, mamy inny ustrój polityczny, ale pewne cechy naszego narodu są ponadczasowe. Ta refleksja pozwoliła mi wejść w skórę Tyrmanda i przenieść go wehikułem czasu do roku 2010. Jest też inna analogia. Realizowaliśmy materiał na „Dziennik 2010” od połowy stycznia 2010, oddaliśmy go do tłoczenia z początkiem kwietnia. Leopold Tyrmand pisał swoją książkę od stycznia do początku kwietnia 1954. Tyle tylko, że on na oficjalną publikację musiał czekać kilkadziesiąt lat. Ja dzięki pomocy Fonografiki mogę udostępnić efekt swojej pracy szerokiemu gronu odbiorców już teraz.

Na płycie znajduje się 6 kawałków i 2 remixy. Dlaczego akurat taka liczbą numerów będzie na krążku „Dziennik 2010”? Czy jest to naturalna selekcja, czy podyktowana jakimiś uwarunkowaniami?

Proceente: Dziennik w zamyśle miał być epką, planowaliśmy ze Zjawinem nagrać nie więcej niż 4-5 kawałków. Nagraliśmy 6 premierowych, do tego doszły remixy „Fajrantu” i „Absurdu” z Jedyneczki. Myśleliśmy też nad remixem kawałka „Wypierdalam stąd” z płyty producenckiej Quiza. Finalnie jednak Zjawin stwierdził, że nie przebije klimatu oryginału, daliśmy więc sobie spokój. „Dziennik 2010” to prawie 40 minut muzyki, trochę mniej niż album, ale trochę więcej niż klasyczna epka. Ze względu na uwarunkowania czasu i miejsca, nie było sensu nagrywać większej ilości kawałków. Uważam, że Dziennik 2010 w połączeniu z Galimatiasem tworzą zamkniętą całość. W tych dwóch podejściach nawinąłem wszystko co chciałem.

Poprzednia płyta wyszła z pod ręki producenta Malina, tą wyprodukował Zjawin, dlaczego taka zmiana, czy będziesz jeszcze współpracował z Malinem, czy jest to już zamknięty rozdział w Twoim życiu?

Proceente: Po „Galimatiasie” nasza współpraca z Malinem urwała się, nie wiem czy definitywnie. Malin to specyficzny człowiek, z perspektywy czasu cieszę się, że udało nam się nagrać razem całą płytę. Bez Marcina przedsięwzięcie pt. „Galimatias” nie było by możliwe. Ze Zjawinem natomiast współpracuje już od jakiegoś czasu, nagraliśmy z Emazetem kilka kawałków pod jego bity na kolejny projekt EmazetProcent, jest chemia między nami i „Dziennik 2010” tylko ten stan rzeczy potwierdza. Chory, nasączony brzmieniem z lat 80-tych styl Zjawina idealnie wkleja się w klimat, jaki chciałem uzyskać. W zimowy wieczór 10 stycznia postanowiliśmy, że nagrywamy razem epkę. Udało się i to nie był cud.

Kto wśród gości na płycie? Czym kierowałeś się dobierając ich na epkę?

Proceente: Na początku nie planowałem żadnych gości, chciałem nawinąć cały „Dziennik 2010” solo. Wyszło jednak inaczej i bardzo się cieszę, że w kawałkach pojawia się 3 gości w osobach Emazeta, Numera Raza i Łysonżiego. Emazetowi bardzo spodobał się bit do „Cudu”, chciał nagrać pod niego kawałek na EP, ale ja wcześniej napisałem tekst na „Dziennik 2010”. Zaproponowałem więc, żeby się dograł. Zjawin miał wizję, że do kawałka pasowałby Numer Raz, zaprosiłem więc także jego. Jeśli chodzi o Łysonżiego, to chciałem mieć go na płycie, ponieważ nie ma go na „Galimatiasie”, a jest to bardzo ważna postać w działalności Aloha Entertainment*, komercyjna nadzieja wydawnictwa, ma potencjał by być hip-hopowym Krzysztofem Krawczykiem. Poza tym temat kawałka „Skąd ja mam wziąć na to czas” pasuje idealnie do barwnej osobowości Dżonsona. Jako ciekawostkę powiem, że jest to jedyna chyba zwrotka Łysonżiego, w której nie nawija o swojej ulubionej używce. Reasumując, cieszę się że w/w raperzy pojawili się na płycie. Są to ludzie z którymi nagrałem sporo kawałków, szanujemy się wzajemnie i odbieramy na podobnych częstotliwościach. Po prostu ziomki z ekipy, nic dodać niż ująć. Do tego dochodzi DJ Gris, z którym od dłuższego czasu gramy razem koncerty. Jego skrecze można usłyszeć w trzech kawałkach.

Jak już wyżej wspomniałem jest to Epka, ale jednak postanowiłeś ją nienagannie wydać, skąd taka decyzja? Gdzie będzie można nabyć Twoja płytę?

Proceente: Nie mam złudzeń, że płyta w dniu premiery nie trafi do Internetu. Dlatego postanowiłem wydać „Dziennik 2010” na bogato, w 3-skrzydełkowym digipacku i 16-stronicową książeczką w środku. Zdaję sobie sprawę, że płytę kupią przede wszystkim kolekcjonerzy, dla których jakość wydania fizycznego jest szczególnie ważna. Płytę będzie można nabyć w pozasklepiać , w Undergrande.com, w Preorder.pl oraz jak mniemem w sklepie Fonografiki, a także w zaprzyjaźnionych sklepach takich jak Serum, czy Elodix. Fonografika przygotowała również dwupak „Galimatias + Dziennik 2010”, który powinien być dostępny w sieciach Empik, Saturn, Media Markt oraz oczywiście w AlohaSklepie.

Kto zajął się oprawą graficzną i jak będzie wyglądało wnętrze krążka?

Proceente: Autorką projektu graficznego jest Zuza Szok, niezwykle utalentowana i zjawiskowo piękna absolwentka Europejskiej Akademii Sztuki. Poświęciłem jej kilka ważnych linijek na płycie. Zdjęcia wykonał mój serdeczny kolega Marcin Szamabelan, któregoś piątkowego wieczoru po audycji umówiliśmy się w moim mieszkaniu na Czerniakowie i ogarnęliśmy temat na szybko. Wydaje mi się, że okładka płyty przypadła by do gustu Leopoldowi Tyrmandowi. Czekam, aż jego duch przyjdzie do mnie któreś nocy i wspólnie posłuchamy płyty.

Jaką planujesz promocje związaną z „Dziennikiem 2010”? Będą jakieś klip, single, a może nawet trasa koncertowa?

Proceente: Przed premierą „Dziennika 2010” zamierzam ogarnąć vide promomix oraz udostępnić pierwszy singiel pod tytułem „Cud”. Kawałek ten okazał się bardziej aktualny niż myślałem nagrywając go. Kilka dni przed premierą cały materiał będzie też do odsłuchania na www.myspae.com/proceente. Jeśli chodzi o koncerty, zapraszam wszystkich do Wrocławia do klubu Lulu Bell Cafe 29 kwietnia. Kolejne występny są w trakcie finalizowania. Na pewno zagram z ziomkami z SZSZ OL’STARS na festiwalu w Giżycku w te wakacje. Wszystkich potencjalnych organizatorówów koncertu Proceente oraz innych artystów związanych z AlohEntertainmentet* zachęcam do kontaktu mailowego:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
.

Jakie Twoje osobiste plany na drugą połowę roku? Planujesz jeszcze jakiś solowy materiał, czy może skupiasz się na jakimś innym projekcie, bądź nie będziesz robił nic tylko odpoczywał po wydaniu nadchodzącego materiału?

Proceente: W tej chwili pracujemy z Emazetem nad nową płytą EmazetProcent, po wakacjach będziemy pewnie ten projekt finalizować. Zamierzam także pomóc Małemu Eszowi i Ciechowi przy ich projekcie High Definition, jako szef wydawnictwa wiążę z materiałem chłopaków duże nadzieje. W międzyczasie gromadzimy kawałki na mixtape SZSZ OL’STARS, który planujemy puścić w okolicach wakacji. O kolejnej solówce na razie nie myślę, gdy tylko będę miał coś ciekawego do powiedzenia, na pewno dam znać słuchaczom.

Jeśli chodzi o ważne plany, od dawna chodzi mi po głowie pomysł związany z działalnością dziennikarską, najwyższy czas zacząć wcielać go w życie. Więcej w tej chwili nie powiem.

Na koniec chciałbym poruszyć bardzo gorący ostatnio temat, czyli katastrofa pod Smoleńskiem. Jak Ty jako raper i dziennikarz zapatrujesz się na całą sytuacje?

Proceente: Cały czas jestem w szoku, że to stało się naprawdę. Wielopłaszczyznowy wymiar katastrofy prezydenckiego samolotu jest trudny do pojęcia dla zwykłego śmiertelnika. Świadomość ponadczasowości i tragicznego wydźwięku powiedzenia „mądry Polak po szkodzie” jest nie do zniesienia, można powiedzieć nie do zaakceptowania. W takich momentach niesamowicie ciąży ta cząstka polskiej martyrologii, którą każdy z nas w sobie nosi. O ironio o tym właśnie nawinąłem w kawałku „cud”, który powstał kilkanaście tygodni przed 10 kwietnia. Ta niewyobrażalna tragedia pozwoliła mi zrozumieć, czym była dla Polski strata 12 tys. oficerów 70 lat temu. Mam nadzieję, że to gorzkie doświadczenie wpłynie na poziom debaty publicznej, mam tu na myśli zarówno polityków jak i raperów. Na pewno nie zagłosuje w wyborach prezydenckich na Jarka.

Remik (RespecTHH.pl)

Co piątek rano

Premiery tygodnia na maila

Wszystkie nowe płyty polskiego rapu, zapowiedzi, koncerty i recenzja tygodnia. Raz w tygodniu, bez spamu.

Zapisując się, zgadzasz się na newsletter Rapsite. Wypiszesz się jednym kliknięciem w każdym mailu. Prywatność

Powiązane w tym wpisie

Komentarze 0

Jeszcze cisza. Rzuć pierwszy wers.

Twójbackstage.

Nie pamiętasz hasła?

albo
Nowe konto przez Google to profil słuchacza. Kontynuując akceptujesz Regulamin.