Przejdź do treści

Szukaj na stronie

Okładka płyty O.S.T.R. & Hades – „HAOS”
Album · 2013

O.S.T.R./Hades – „HAOS”

O.S.T.R., Hades — HAOS

HAOS to wspólny album O.S.T.R.-a i Hadesa, setna pozycja Asfalt Records, na surowych, samplowanych bitach. Recenzent uznaje go za zadziwiająco dobry, z drobnymi zastrzeżeniami.

Norbert Oruba · 26 lutego 2013 · 5 min czytania

7,5na 10

Historia rapu pokazała nie raz, że często najlepsze produkcje to te, które rodzą się ze spontanicznych pomysłów. W tym przypadku początek historii daje Emade, który borykając się z dylematem, który z dwóch znamienitych raperów O.S.T.R. czy Hades powinien ubarwić swoim głosem jego nowy bit. Producent postanowił zażegnać nurtującą go kwestię wysyłając bit do obu artystów celem sprawdzenia ich formy. MC’s zamiast wdać się w rywalizację postanowili współpracować i w efekcie nagrali wspólny kawałek. Po tym jak artystom udało się zaskoczyć Emade postanowili zaskoczyć cały kraj i zapowiedzieli wydanie wspólnego albumu.

Pierwsze spotkanie raperów zaowocowało utworem 600 Dni, który jest hołdem dla wszystkich dotkniętych wojną w Syrii. Sam tytuł kawałka odnosi się w przybliżeniu do czasu trwania wojny. Bit wyprodukował Killing Skills Touch. Ponadto do utworu został zrealizowany szokujący klip przedstawiający prawdziwe sceny z toczących się w Syrii walk. Oliviero Toscani drastycznymi scenami z pewnością byłby zachwycony. Następnie powstał numer do podkładu Emade zatytułowany My Albo Oni. Wspólny kawałek dla POE jest podsumowaniem przyjaźni raperów i oficjalną zapowiedzią krążka. W efekcie 26 lutego 2013 roku na sklepowe półki trafił longplay opatrzony tajemniczym tytułem HAOS będący jednocześnie setną pozycją w katalogu wytwórni Asfalt Records. Wydawnictwo zawiera 16 premierowych utworów. Jednak na trackliście nie znajdują się wyżej wymienione kawałki, przez co można zakładać, że pojawi się wydanie ekskluzywne bądź winylowe, na którym będą one pełnić rolę bonus tracków. Ponadto za okładkę albumu odpowiedzialność wziął SewerX. Koncepcyjna okładka została uznana za najlepszą spośród wszystkich, które dotychczas zdobiły albumy ukazujące się nakładem wytwórni Asfalt Records.

Początkowo słuchacze mogli mieć obawy tyczące się warstwy lirycznej. Wielu zakładało, że rymy Hadesa będą gorsze od tych, które zaprezentuje O.S.T.R. Ostatecznie obydwoje prezentują wysoki poziom. Podczas prac nad drugim POE Emade stwierdził, że O.S.T.R. za sprawą swojego barwnego głosu jest dodatkowym instrumentem i de facto miał rację. W przypadku albumu HAOS zestawienie głosu rapera z równie wyrazistą barwą głosu Hadesa sprawia, że artyści wzajemnie się uzupełniają. Tematyka utworów została zachowana w niebanalnej koncepcji. Teksy są przemyślane. Artyści pokazują odbiorcom swoją dojrzałość i realne spojrzenie na świat. Przedstawiają swoje poglądy tyczące się rozpatrywanej w zwrotkach problematyki. Charakterystycznym dla tego albumu jest to, że flow artystów w pewnym stopniu rożni się od siebie. W efekcie momentami brakuje spójności, jednak nie rzutuje to w negatywny sposób na warstwę tekstową. Mistrzowskie porównania i bezkompromisowe puenty Ostrego uzupełnione puchami Hadesa z pewnością wywołają na odbiorcy duże wrażenie. W żadnym z kawałków potencjalny nabywca płyty nie usłyszy z ust artystów wersów koloryzujących rzeczywistość. Zauważalne są nawiązania do jarania. W przypadku Ostrego można było się tego spodziewać, gdyż artysta na wszystkich albumach, które znajdują się w jego dotychczasowym dorobku wspomina o trawce. Ponadto Ostry w ciekawy sposób moduluje głos. Często zmienia tempo rymowania. Hades w porównaniu do Ostrego rymuje bardziej jednostajnie. W dniu premiery płytę promują dwa single, do których zrealizowano klipy. Pierwszy, to Czas Dużych Przemian. Drugi, Psychologia Tłumu, w którym gościnnie udzieliła się anglojęzyczna piosenkarka Sacha Vee cechująca się niezwykle delikatnym wokalem. Na szczególną uwagę zasługują kawałki Bądź Słuchaczem, Mniej Więcej. Jak również lekko zaciągający utworem Nasa Hip-hop Is Dead Stary Nowy Jork oraz wyżej wspomniany drugi singiel. Hades najwidoczniej miał mniejszy wpływ na ten album, gdyż warstwę liryczną dopełniają często pojawiające się na końcu kawałków dialogi z filmów, do czego O.S.T.R. zdążył przyzwyczaić swoich fanów już na poprzednich produkcjach. W samych dialogach nie ma nic złego, ale burzą one harmonię warstwy tekstowej. Dialogi dodają numerom oryginalności, ale mimo to bez nich część liryczna byłaby zdecydowanie bardziej przejrzysta.

W przypadku warstwy dźwiękowej sytuacja jest znacznie prostsza, a wręcz przewidywalna. Większość podkładów, które można usłyszeć na albumie jest autorstwa Ostrego. Niektóre bity wyprodukował kolektyw Killing Skills Touch, którego członkiem jest O.S.T.R. Zaskakujący jest fakt, że HAOS został wyposażony w podkłady młodego producenta o ksywie Drumlinaz. Tego pana do 26 lutego 2013 roku znało niewielu, ale teraz zapewne się to zmieni, ponieważ Drumlinaz wykorzystał ofiarowaną mu szansę i udowodnił, że potrafi robić niepowtarzalne bity. Całość warstwy dźwiękowej cechuje wielość partii instrumentalnych. Zarówno O.S.T.R. jak i Hades zawsze dobrze czuli się nagrywając na takich bitach. Charakterystyczną cechą wszystkich podkładów jest ich surowość. Twórcy albumu zapowiadali, że większość produkcji zostanie zachowana w takiej koncepcji i dotrzymali słowa. Duża liczba sampli, na których wyostrzają się dźwięki instrumentów szarpanych, smyczkowych i dętych często dopełnionych wyrazistym basem. Ilość brzmień elektronicznych została ograniczona do minimum. W najlepsze bity zostały wyposażone kawałki: Psychologia Tłumu, Bądź Słuchaczem, Mniej Więcej oraz Stary Nowy Jork. Całość dzieła zwieńczyli stojący za gramofonami DJ Haem i DJ Kebs.

Eksperymentalny HAOS autorstwa duetu O.S.T.R./Hades jest zadziwiająco dobrym albumem. Ilość pozytywów zdecydowanie przewyższa ilość negatywów. Całość nie wybiega poza ramy rapu, ale zawiera dodającą charyzmy szczyptę awangardy. Artyści odstąpili od modnego w ostatnim czasie osadzenia krążka w koncepcji charakterystycznej dla innych gatunków, a tym samym sprezentowali słuchaczom dawkę solidnego polskiego rapu.

Norbert Oruba (RespecTHH.pl)

Werdykt

Zadziwiająco dobry album, w którym pozytywy zdecydowanie przeważają, z szczyptą awangardy w ramach solidnego polskiego rapu.

Fani O.S.T.R.-a, Hadesa i HiFi Bandy oraz surowych bitów Asfalt Records.

7,5

Mocne strony

  • Raperzy wzajemnie się uzupełniają
  • Przemyślane, dojrzałe teksty i mistrzowskie porównania
  • Surowe, samplowane bity, odkrycie Drumlinaz

Słabsze strony

  • Różnica flow czasem burzy spójność
  • Filmowe dialogi zaburzają harmonię tekstów
Co piątek rano

Premiery tygodnia na maila

Wszystkie nowe płyty polskiego rapu, zapowiedzi, koncerty i recenzja tygodnia. Raz w tygodniu, bez spamu.

Zapisując się, zgadzasz się na newsletter Rapsite. Wypiszesz się jednym kliknięciem w każdym mailu. Prywatność

Powiązane w tym wpisie

Komentarze 0

Jeszcze cisza. Rzuć pierwszy wers.

Twójbackstage.

Nie pamiętasz hasła?

albo
Nowe konto przez Google to profil słuchacza. Kontynuując akceptujesz Regulamin.