Buka o płycie „Pokój 003” utwór po utworze (Oprowadziwszy #5)
"Oprowadziwszy" jest to cykl naszego portalu, w którym dany artysta oprowadzi Was po swojej płycie, dzięki temu będziecie mogli spojrzeć na album z innego punktu widzenia - punktu widzenia autora krążka. W piątej części cyklu przewodnikiem będzie dumnie reprezentujący MaxFlo…
DedoeN · 4 października 2011 · 7 min czytania
„Oprowadziwszy” jest to cykl naszego portalu, w którym dany artysta oprowadzi Was po swojej płycie, dzięki temu będziecie mogli spojrzeć na album z innego punktu widzenia – punktu widzenia autora krążka. W piątej części cyklu przewodnikiem będzie dumnie reprezentujący MaxFlo Rec i Sumę Styli – Buka autor „Pokoju 003”.
AUTOBIOGRAFIA:
Krótka podróż z przymrużeniem oka, poprzez wszystkie materiały jakie nagrałem – i te solowe i te w SumaStyli. Luźne połączenie losowych motywów z każdego albumu. Napisałem to intro jakoś tak od ręki, ludzie którzy znają całą moją twórczość wiedzą o co chodzi.
POKÓJ 003:
W zasadzie najpierw powstał tekst i tytuł do tego kawałka, a potem dopiero postanowiłem nazwać tak cały album. Śmieszny numer opowiadający o tym jak to Buka trafia do szpitala psychiatrycznego – czemu tak? – uważam, że bardzo przydatną cechą w życiu człowieka jest dystans do samego siebie, każdy człowiek (w mniejszym lub większym stopniu) toczy walkę z samym sobą i swoją psychiką, fajnie jest umieć śmiać się z samego siebie, postanowiłem więc obrócić jakieś moje utarczki na tym polu w żart i wyeksmitować moje karykaturalne alter ego do pokoju 003 znajdującego się w szpitalu psychiatrycznym.
WRACA MONSTER:
Skillowy, mocny, braggowy numer.. w takich kawałkach zawsze stawiam na flow, moc i technikę. Jest to jakby kontynuacja motywu monstera, który pojawił się np. w kawałku Sumy „Projekt Monster” gdzie nawijałem, że „stworzyłem potwora”… no więc monster powraca, tym razem jeszcze w innym wydaniu. „.. typ powiesił się na trzecim, pierdolony nosferatu, ktoś go znowu wskrzesił..” – można powiedzieć, że Rahim jako mój wydawca i człowiek dzięki któremu moja muzyka mogła dotrzeć do szerszego grona, poniekąd przyczynił się do powstania BESTII, w którą na tym traku się przeobrażam, toteż postanowiłem zaprosić go do tego kawałka. Myślę, że dzięki tej mieszance powstał kozacki, klimatyczny, świeży numer.
PIERWSZA MIŁOŚĆ:
Kawałek napisany został tylko i wyłącznie dla śmiechu. Ci którzy oglądali kreskówkę „37”, której jestem współtwórcą razem z Wojciechem Górnym, znają zapewne postać „Darling” która to jest byłą dziewczyną Buki (tym razem tego z kreskówki)…tudzież zjadającą helikoptery i niszcząca wszystko wokół godzillą… Kawałek napisałem w oparciu o tę FIKCYJNĄ postać, tak więc wszelkie doszukiwanie się ukrytych dissów na jakieś moje byłe dziewczyny, czy wręcz nawet posądzanie o dosłowne (sick!) opisywanie jakiejś mojej pierwszej laski jest tutaj nie na miejscu.
WALKMAN:
Tutaj mamy z kolei poważniejszy kawałek, tym razem o moim prawdziwym życiu. Generalnie jest to storytelling o mojej drodze w rapowaniu, o tym jakie dobierałem ścieżki i czym kierowałem się aby dojść tu gdzie jestem teraz. Taka trochę bardziej „przyziemna” wersja „Planu” – z taką różnicą że tamten numer głównie miał motywować mnie samego, a tutaj raczej krzyczę do tych niedowiarków: „i co kurwa ?! nie da się?!” Chciałem udowodnić też, że jeżeli naprawdę w coś wierzysz i brniesz ku temu ze wszystkich sił, to nie ma bata aby Ci nie wyszło! To jest o tym, aby spełnić swoje marzenia wbrew temu co mówią i myślą oraz wbrew wszelkim przeszkodom – ”…a szary świat niech spierdala”
SUPER ZIOM:
Chyba nie muszę wiele pisać?. Jak dostałem od Grega tego loopa od razu mi się skojarzyło z supermanem…po 5 sekundach miałem wymyślony refren, motyw przewodni, tytuł i miejsce dla kilku mc’s, których chciałem zaprosić na płytę. Z ciekawostek: na tracku miał być jeszcze jeden „Super Ziom” – Grubson, jednak z braku jego czasu i z powodu terminu, który nas gonił nie udało mu się dograć, czego żałuję bo wtedy chyba mielibyśmy komplet „Super Ziomów”.
WYJEBANE:
Mega totalny beat, kawałek jak dla mnie jest tytanem – szczególnie na koncertach.. Tutaj raczej znów braggowo, stawiam na flow i skilla, chodziło mi o to aby dobrze bujało + można było się wypowiedzieć na co – razem z moim człowiekiem K2 – mamy wyjebane.
LIMIT:
„Tu nie ma granic..” tu pojawia się motyw, który dość często przewija się w mojej twórczości, a mianowicie – potęga umysłu i możliwość pokonania dzięki niemu wszelkich barier. Utwór ma motywować i zagrzewać do walki o to co sobie zamierzyłeś. Pamiętam, że strasznie zajarałem się tym beatem.. najpierw powstał w mojej głowie refren, którym jaram się niezmiernie do teraz. Kawałek ten można poniekąd odnieść do wspomnianego wcześniej „Walkmana”, jednak tutaj pojechałem bardziej metaforycznie i mniej dosłownie.. raczej na zasadzie „obrazów” w mojej głowie wytworzonych pod wpływem muzyki i ciar na plecach spowodowanych (serca) beatem.
SPRAWDŹ ŚRODKOWY:
Znowu bragga, tym razem jednak postawiłem na puchlines + oczywiście flow. Najstarszy numer z albumu.. pamiętam, że to był pierwszy kawałek, który napisałem na ten materiał (wtedy jeszcze nie wyszło chyba nawet „Po Drugiej Stronie Lustra”). Pisałem go zaraz po tym jak pojawiła się (jeszcze niepewna) alternatywa wydania płyty w maxflo, więc byłem totalnie nakręcony żeby pocisnąć jakieś szalone zwroty. Generalnie sprawdź środkowy jak nie doceniasz skilla, bo owszem – może ten rap nie trafiać w Twoje gusta, może Cię wkurwiać barwa głosu, teksty czy whatever.. ale nie możesz powiedzieć, że to jest słabe.
ALCATRAZ:
Tym razem mrok. Jeden z moich ulubionych kawałków z płyty. Uwielbiam ten beat. Numer jest o poczuciu braku wolności, o poczuciu zamknięcia w betonowym „Alcatraz”, z którego nie ma wyjścia i jedyne co możesz zrobić to zbuntować się, czego przejawem jest właśnie ów kawałek. To jest bunt przeciwko światu, w którym nigdy nie zaznasz wolności. Jak każdy inny mój numer, w którym jadę metaforycznie, można go też zinterpretować na swój sposób, wiele rzeczy może krępować czy więzić każdego z nas, ja np. znalazłem sposób aby przelać te odczucia na papier, a potem do mikrofonu między innymi w tym kawałku.
TRUE LOVE:
Kawałek jak wiele innych jest o miłości do muzyki, tej jedynej, prawdziwej. Chciałem jednak jakoś ciekawiej to przedstawić i napisałem takie opowiadanie. Zarapowana historia jest fikcyjna, jednak do napisania jej zainspirowało mnie życie: to co przeżyłem, rozmowy z pewnymi osobami, wspólne plany, ideologie, to co się działo, to co się mogło stać, lub też nie.
Główną „rolę” w tym utworze gra młody raper, który ma zajebisty talent i pasję, dostaję szansę na spełnienie swoich marzeń, co udaję mu się pomimo wielu przeciwności, jednak okazuję się, że to nie wystarcza, że jak już osiąga swój cel, który stawiał ponad wszystko, dalej czeka tylko pustka i nie udaję mu się odnaleźć szczęścia, co sprawia że popełnia samobójstwo.
W 1 zwrotce mówi narrator, 2ga to list głównej postaci do swojego przyjaciela, 3cia dzieje się kilka lat poźniej, a głos zabiera wspomniany wcześniej przyjaciel, znajdujący się nad grobem głównego bohatera..
ACHTUNG:
Znowu braggus. Tytuł nawiązuje do tej czarnej, wielkiej (niemieckiej?) petardy, której nie można było kupić za małolata, (bez dowodu) bo urywała ręce, nogi i co tam jeszcze kto posiada.. taki miał być ten kawałek – miał rozpierdalać stylem, skillem i flow… taki jest ten beat. Mamy tu trochę punchy na patencie takim, że Bedoka jest używką, od której się uzależniasz i potem musisz tego słuchać. Generalnie wszystko co najgorsze, w najlepszym stylu na zajebistym bicie.
37:
Kawałek powstał na potrzeby kreskówki, o której wcześniej wspominałem. Potrzebowaliśmy refren do czołówki, a że już powstał refren to wypadało również dopisać zwrotki w imieniu „kreskówkowego” Buki. Pamiętam, że całość jakoś szybko, praktycznie od ręki udało mi się napisać. Numer (jak i cała kreskówka) znowu na dystansie i dla śmiechu. Chodzi o to, aby umieć to szare życie obrócić w żart i śmiać się z niego, a nie tylko przejmować się pierdołami i codziennością, a potem i tak umrzeć.. dystans (polecam) naprawdę (w jakimś stopniu) pomaga.
NIEPODLEGŁOŚĆ:
Utwór bardziej wyniosły, typowo w nurcie często reprezentowanym przez nasz skład SumaStyli. Od samego początku wiedziałem kogo zaproszę na ten track. Kawałek jest najmłodszy, napisałem go jako ostatni na tę płytę. Chodziło mi tutaj głównie o coś takiego jak: niepodległość w byciu sobą i wykrzyczenie tego światu prosto w twarz. Każdy z nas przelał na papier jakieś wartości, które uważamy za istotne w naszym życiu. Może przytoczę tutaj też słowa Skora z jego któregoś solowego kawałka: „uczciwość nie jest frajerstwem, wrażliwość nie jest pedalstwem” – to mądre słowa są.
DR SKACZ SONG:
Powinniście się wszyscy zabić. Nara.
Premiery tygodnia na maila
Wszystkie nowe płyty polskiego rapu, zapowiedzi, koncerty i recenzja tygodnia. Raz w tygodniu, bez spamu.




Komentarze 0
Jeszcze cisza. Rzuć pierwszy wers.