felieTONY RAPU: Tematy Zakazane
felieTONY RAPU: Tematy zakazane Polscy raperzy na swoich płytach rymowali już dosłownie o wszystkim. Dowodzi temu burzliwa historia rapu, który od lat konsekwentnie kształtuje i rozwija się w naszym kraju. W efekcie są tematy poruszane przez zdecydowaną większość raperów, na…
Redakcja · 28 sierpnia 2013 · 3 min czytania
felieTONY RAPU: Tematy zakazane
Polscy raperzy na swoich płytach rymowali już dosłownie o wszystkim. Dowodzi temu burzliwa historia rapu, który od lat konsekwentnie kształtuje i rozwija się w naszym kraju. W efekcie są tematy poruszane przez zdecydowaną większość raperów, na przykład nienawiść do policji czy uwielbienie do trawki, ale nie brakuje też kawałków poświęconych rzadszej, a wręcz dziwnej tematyce typu Teoria Pralki autorstwa Koprucha. Trzeba się wsłuchać, żeby odkryć w kawałku drugie dno. Wtedy odbiorca zrozumie, że to numer będący sprzeciwem odnośnie łączenia rapu z innymi gatunkami muzyki. Ostatnio niektórzy raperzy zaczęli komentować panującą sytuację polityczną. Nic w tym złego są takimi samymi obywatelami jak wszyscy, więc śmiało mogą się wypowiadać. W końcu 11 kwietnia 1990 roku każdy obywatel kraju otrzymał do tego pełne prawo. Zauważyłem, że większość robi to na wzór Stańczyka, który wygarniał królom nieprawe rządy. Zauważyłem też, że Stańczyk miał większy posłuch od swoich naśladowców. Tak więc było już wszystko, jednak wciąż za szczyt ekstrawagancji od którego raperzy stronią, a w przypadku gdy już się skuszą, to wychodzi im to najprościej mówiąc średnio jest temat miłości.
Pomijam tych, którzy podchodzili do tematu w sposób lekceważący bądź kpiarski. Pozostając przy tych, których rozważania charakteryzowały się powagą należy zwrócić uwagę na raperów cieszących się ugruntowaną pozycją na scenie. Próbował Fokus, Pezet i jeszcze paru innych. Moim zdaniem najbliżej wysokiego poziomu był Młody M i Miuosh, ale w ich kawałkach też czegoś mi brakowało. Powoli zacząłem dochodzić do wniosku, że temat miłości najzwyczajniej nie idzie w parze z rapem. W czerwcu zrozumiałem, że aby dobrze rapować o miłości trzeba być kobietą. Udowodniła mi to Mi-La swoim debiutanckim albumem Miejskie Gawędy O Miłości I Zbrodniach. Album niezwykle subtelny i przemyślany, a przy tym skrupulatnie trzymający się tematyki na którą wskazuje tytuł. Większość słuchaczy polskiego rapu pewnie jest zdumiona, że jedną z najlepszych płyt w tym roku sprezentowała kobieta.
Autorka albumu w poszczególnych utworach ukazuje różne aspekty miłości. Czasem jest to miłość czysta, szczęśliwa a innym razem brudna i zakłamana, której następstwem jest pragnienie zemsty, wymierzenie najwyższej kary – śmierci. Całości towarzyszy otoczka miasta. Miasta, które jest takim jak widzą je wszyscy i które w żaden sposób nie zostało wyidealizowane przez Mi-Lę. Nie wiem, ile trwały prace nad płytą, ale widać, że autorka włożyła w tą produkcję ogrom zaangażowania, a może nawet cząstkę własnej duszy. Zaproszeni goście jak Magda Grochowska, Sista Flo czy młodyTRAVOLTA nadają płycie nutę delikatności. Natomiast Jeżozwierz i Wdowa drapieżny pazur i pikanterię. Mi-La balansuje na krawędzi wchodząc w rolę czynnika odpowiadającego za wypoziomowanie całości i wychodzi jej to brawurowo. Materiał cechują jazzowe podkłady, jednak za sprawą dużej ilości skreczów nie wybiegł poza ramy rapu.
Polscy odbiorcy rapu długo musieli czekać na kogoś, kto odważy się poruszyć i umiejętnie zrealizować temat miłości ubranej w rumor miasta idącej za rękę z nagą zbrodnią. Nawet taki sceptyk jak ja, będący osobą wychowaną na brudnym rapie z połowy lat ’90 potrafił dostrzec w Miejskich Gawędach O Miłości i Zbrodniach jedno i drugie. Świetny debiut trzydziestoletniej raperki i porządnie przedstawionej tematyki miłości w polskim rapie.
Norbert Oruba (RespecTHH.pl)
Premiery tygodnia na maila
Wszystkie nowe płyty polskiego rapu, zapowiedzi, koncerty i recenzja tygodnia. Raz w tygodniu, bez spamu.









Komentarze 0
Jeszcze cisza. Rzuć pierwszy wers.